mael, 13 May 2007 21:56 hours
Georgetown, Guyana Een maand vol verwennerij! Lieve mensen,
We hebben weer een heerlijke tijd achter ons. Alie en Bennie, de ouders van Elske zijn een maand bij ons geweest. We hebben elkaar ontmoet op Tobago, een van de mooiste eilanden in de Carribean. Een week van bijkletsen, relaxen, snorkelen (voor sommigen de eerste keer en een grote maar geweldige stap want wat waren die vissen mooi en kleurrijk en GROOT), heerlijk eten en Marco heeft gedoken met hamerhaaien! Kortom, een prachtige vakantie.
Helaas moest Elske na de Tobago vakantie al snel weer aan de slag, maar Alie en Bennie hebben een toertocht door Georgetown gedaan met Marco die nog een extra week vrij was. Veel gekletst, koffie gedronken en heerlijk gegeten. En we moeten zeggen dat we behooooorlijk verwend zijn!
Met z´n viertjes hebben we een heerlijk weekendje in het luxe resort Baganara doorgebracht. Marco kreeg `tafeltennisles´ van Bennie. Eerlijk is eerlijk Bennie, je cursus doe je niet voor niets! De derde week zijn Alie en Bennie naar Suriname geweest en de laatste week hebben we weer ouderwets gezellig met z´n viertjes afgesloten. In die week hebben we ook nog Koninginnedag gevierd met de Nederlanders hier, met een lekkere BBQ bij ons in de tuin. Mmmm… Tja, en afscheid nemen van Bennie en Alie was dan weer niet leuk, maar de laatste 3 maanden zijn ingegaan dus dat redden we ook wel weer. We denken nu rond 10 augustus hier te vertrekken en dan begin / half september weer in Nederland te zijn. Maar daarover een andere keer weer meer!
Werknieuws: Marco heeft eindelijk een verpleegkundige om op te leiden zodat zij het oncologisch dagbehandelcentrum over kan nemen. Een erg leergierige vrouw. Leuk mens met humor. En wat belangrijker is, ze is ook echt geïnteresseerd in de patiënten. Hopen dat ze enthousiast blijft, maar het ziet er naar uit dat mijn 2 jaar hier zijn vruchten gaat afwerpen! En daar ben ik dus heel erg blij mee. Hierheen komen met het idee dat alle beetjes helpen is verstandelijk nodig, maar als plannen dan lukken is dat wel extra bevredigend!
Bij Elske op het werk gebeuren zoals altijd veel dingen die nog steeds elke dag onvoorspelbaar zijn. De studenten hebben net een staking van ruim twee weken gevoerd. Ze hebben klachten over hun woonomstandigheden zoals de slaapruimten maar ook praktische problemen als het te laat verschijnen van lesroosters en het te laat uitkomen van resultaten van hun examens. Het ministerie van onderwijs is intussen begonnen met een aantal werkzaamheden en de studenten zijn voorlopig weer tevreden wat betekent dat we de klassen weer in gaan. Ik ben bezig met het staartje van het lesprogramma van dit seizoen, het beoordelen van stages van studenten en het opzetten van examens. Ook kan ik mijn studenten meenemen naar verschillende special needs scholen wat echt heel erg interessant is en studenten ook heel erg raakt: veelal hun eerste contact met kinderen met een handicap. Ze schrijven hierover allerlei opdrachten en ik probeer ze zoveel mogelijk te motiveren. Tot nu toe is het op mijn werk helaas niet mogelijk gebleken een Guyanese collega op te leiden om mijn werk over te nemen. Gelukkig heb ik wel heel veel (en steeds meer) studenten kunnen bereiken en sommigen zijn echt goed en heel enthousiast met special needs bezig. Hun niveau is echter nog niet goed genoeg om les te gaan geven op het CPCE, ook omdat ze zelf dan net pas afgestudeerd zouden zijn. Wie weet gaat een van hen over een paar jaar die taak wel op zich nemen…? Dat zou geweldig zijn. Om te voorkomen dat mijn werk nu helemaal niet voortgezet zou worden, is VSO op dit moment aan het zoeken naar een vervanger voor mij en ik hoop met heel mijn hart dat die binnenkort gevonden wordt. Meer en meer studenten komen erachter dat ik in augustus echt zal vertrekken en het is hartverwarmend hoe spontaan en lief de studenten hierop reageren… op zulke momenten voel ik weer hoe belangrijk het werken met deze mensen voor mij is geweest! Zij zijn het die mij op moeilijke momenten de motivatie gaven om toch door te gaan, ondanks administratieve problemen of gebrek aan richting op het special needs gebied.
We zullen jullie zeker nog op de hoogte houden van onze laatste activiteiten tot en met ongeveer eind juli.
Voor nu alle liefs en hopelijk tot snel weer! Marco en Elske
P.s.: De foto’s bij dit verhaal komen eraan. Zie je ze nog niet, kijk dan snel nog eens!
|
04:22 
